Skip to main content

Delito ecológico

Egun batzuk pasa ditugu Salamancako lurretan, Frantziako Mendietan, Mogarrazeko herrian. Isiltasun lasaigarria, ikuspegia galtzerainoko harizti ikaragarriak, jende xalo eta jatorra.


Argazkian ageri den oharra ikusi nuen, udaletxearen iragarki leihoan. Gaztelera zolia egiten dute bertatiarrek, barruti publikoetan galdua eta ahaztua den gaztelera sendo bezain esanguratsuan. Ohargileak argi zuen «extraviar» eta «perder» izan daitezkeela zertxobait desberdin, batez ere aiztoa begien bistatik ezkutatua zuenarentzat.


Itzulpen ariketa ederra iruditzen zait: nola emango genuke, zehazki, esaldi hori euskaraz?


Herri txikia da Mogarraz, 300 biztanle doi-doi. Lau emakume (!) Mogarrazeko Udalaren buru. Webgune ederra, benetan, halako herri txiki batentzat; eta bando bat, hona aldatu nahi dudana:

Bando municipal: Delito ecológico

Ayuntamiento de Mogarraz


Vecinos: la Villa de Mogarraz ha sido siempre ejemplo de convivencia cortés en un ambiente limpio. Pero una de las mayores preocupaciones que atosigan a esta alcaldía es la de la falta de educación cívica de unos pocos vecinos, pues hay algunos que no tienen conciencia clara de que convivir significa tener respeto a nuestra Villa y a quienes vivimos en ella.

Os recuerdo la obligación que tienen los propietarios de fincas urbanas de mantener limpia la calle a lo largo de su fachada, y también os recuerdo que esa limpieza vale también para las cunetas y caminos de nuestro término. Este Ayuntamiento ha sido amonestado por la suciedad dejada por algún vecino sin escrúpulos, que se dedica a tirar restos de obra y plásticos en las cunetas, lo que recuerdo que es un delito ecológico que se castiga severamente.

En la carretera, al lado del Almacén de Ferretería, existen contenedores de reciclaje de cartón, vidrio y plástico, y también existen en la parada del autobús y en Las Canales. Esto sirve de recordatorio para esas personas incívicas, que aún no se han enterado que vivimos en un espacio natural protegido y del que vivimos, de una manera u otra, la mayoría de los vecinos de Mogarraz.

Recuerdo, además, que a pesar de que en Mogarraz existen 40 papeleras, hay más residuos fuera que dentro de ellas.

Como Alcaldesa, acudo a los vecinos de la Villa pidiéndoles ayuda, tanto para que cumplan lo que la buena crianza y la educación cívica requieren como para que inciten a que lo hagan quienes no cumplan como deben. Todos debemos contribuir en nuestro cotidiano vivir para que Mogarraz sea, además de un pueblo limpio y tranquilo, modelo de educación cívica y de protección de la Naturaleza.

La Alcaldesa agradece la buena voluntad y la ayuda de todos.


En Mogarraz, a 20 de febrero de 2009

Concha Hernández Vicente

Perpaus ongi tolestuak, estilo argi eta zehatza, esamolde dotore eta mamitsuak, hitz egokiak. Iruditzen zait adibide ederra dela, ez dezagun sinetsi eskuartean izan ohi ditugun itzulgaien gaztelera ergel, narras, handiuste, bihotzik gabeko hori denik eredu bakarra. Ez da bakarra, hain gutxi izan daiteke inorentzat eredu.


Esan nahi dut: ez dira bakarrik dotore «una preocupación que atosiga», «educación cívica», «buena crianza», edo «cotidiano vivir». Azal dotore horren barruan, mami sendo bat dago: erlatibozko guztiak dira egiazkoak, gerundio bakarra («acudir a los vecinos pidiéndoles ayuda») benetakoa da, komak ongi kokatuta daude…


Gaztelera guztiz minoritario horretan aurkitu behar genuke argi apur bat, hizkuntzak behar duen senaz eta ikuspegiaz.


Gotzon


Comments

Patxi said…
"hay más residuos fuera que dentro de ellas"

Ez ote luke esan behar:

"el acopio residual externo supera con creces al material correctamente depositado"

;-)

Eskerrik asko, Gotzon. Lekukotasun polita.

Popular posts from this blog

Itxiera-ordutegia

Irratian entzun dut gaur goizean iragarki bat, Herrizaingo Sailarena, (tabernen) "itxiera-ordutegiak" betetzearen aldekoa. Ez dakit burmuinaren txokoren batean "etxera-ordua" ez ote dugun ikusten... Bestela, nire uste oraingo honetan ere harro samarrean, "ixteko orduak" zaindu behar lirateke: ez "itxiera", eta ez "ordutegia". Zer diozue zuek? Patxi

Zehapenak eta zigorrak

Gaurko GAO tik: «Beheko zerrendako zigor espedienteen Foru Aginduak (zigor-jardunbidea hastekoa) jakinarazten saiatu arren, horrek ondoriorik izan ez duenez, iragarki honen bidez jakinarazten dira, 1992ko azaroaren 26ko Herri Administrazioen Araubide Juridikoaren eta Administrazio Prozedura Erkidearen 30/1992 Lege ak, 59. artikuluko 5. zenbakian agintzen duenaren arabera. Interesatuek jakin dezaten ematen da horren berri eta interesatu horientzat banakako jakinarazpen balioa izan behar du». Atzoko BAO tik: «Zigortzeko espedienteari ebazpen proposamenaren jakinarazpena ehizari buruzko BI-60/2010. / Notificación de la propuesta de resolución del expediente sancionador de caza BI-60/2010». (Gero bada zehapen bat edo beste). 30/1992 Legearen euskal testua k zehapen, zehapen-prozedura eta halakoak darabiltza etengabe, eta uste dut zuzenbidearen arloan aipatu samarra dela zehapen/zigor bereizkuntza. Ez genuke hitz hori erabili behar testuetan?; ez zaigu sinesgarria iruditzen oraind...

Mendetasuneko pertsonak

Testu hau Ezintasun mailak izenekoaren jarraipena da. Osteguneko saioan, ikusi genuen hitz zehatz bat behar dugula "dependencia" kontzeptua adierazteko ("Ley de dependencia" eta abar adierazi beharra dago: Itzul-en behin galdetu zen, eta inork erantzunik eman ez!). Ikusi genuen, orobat, hitz horrek ezintasun eta ez-gaitasun hitzez bestelakoa izan beharko duela. Aipatu genituen "laguntza beharra", "besteren beharra" eta abar, baina ordainik beteena mendekotasun dela atera genuen ondorio ( menpeko ere badago Hiztegi Batuan, eta mendeko -ren sinonimoa dela dio, baina eratorririk bat bera ere ez dute sartu, eta bai aldiz mendeko -renak, eta hortik ondoriozta daiteke erro hori hobesten dela). Horrekin batera, mendetasun ere badagoela ikusi genuen, esanahi berarekin. Hortik aurrera, beste bi kontu daude erabakitzeko: lehena, mende(ko)tasun sustantiboa hartu ondoren, zer adjektibo edo izenlagun hartu "persona dependiente" adierazteko; bigar...